AF�� KAHRAMANLARI - 17 A�USTOS 1999 MARMARA DEPREM�

Tatil i�in �zmit'e dedemlere gittik. Dedem, bizim i�in evin �st kat�na bir teras kat� yapt�rm��t�. Yani biz geldi�imiz zaman, orada kalal�m, rahat edelim diye. Biz ailecek orada 15 g�n kald�k. Ondan sonra Adapazar�'na Enver dedemlere gittik. Tekrar �zmit'e geldi�imiz zaman, babam�n izni bitmi�ti. Afyon Ba�mak��'ya d�nmek zorundayd�. Annem de Matematik dersine �al��yordu. Annem Anadolu �niversitesi �ktisat Fak�ltesi Kamu Y�netimi b�l�m�nde okuyordu. Matematik dersini de Burak day�m biliyordu. Annem kalmak istedi. Babam da g�nl� olmasa da annem ders �al��s�n diye 15 A�ustos 1999 tarihinde gece trenle gitti.

��te babam, yan�m�zda yokken, �zmit'te 17 A�ustos 1999 depremine yakaland�k. �ok sevdi�im Ya�ar dedem �ld�. 38 saat sonra bizi kurtard�lar. Annem, Esra ve Anneannem ile birlikte, dedemin yapt�rd�� 7 katl� binan�n ��nc� kat�nda iken deprem oldu. Yaz g�n�yd�. O g�n

17 A�ustos 1999 gecesi, teyzemin o�lu C�mert abi gelmi�ti dedemin evine... Yatmak i�in teras kat�na ��kt��m�z zaman, Burak day�m ile C�mert abim ders �al��yordu. Annem de onlara kolayl�k olsun diye, "�sterseniz siz burada yat�n, ders �al��t�ktan sonra uyursunuz. Ben �ocuklarla a�a�� kata ineyim" dedi. Onlar da tamam demi�ler. Ve biz b�ylece kendi elimizle, kendi irademizle alt kata indik. Deprem olaca��n� nereden bilebilirdik de�il mi ama?

Ondan sonra, malum hadise oldu... Dedem bizi uyand�rd�. Annem, beni ve Esra'y� kuca��na ald�. Ben bir g�r�lt� oluyordu. Ama ne oldu�unu bilmiyordum. Dedem deprem oluyor, kalk�n diye ba��rd�. Bir daha dedemin sesini duyamad�k. �zerimize tonlarca a��rl�k ��kt�. Ama nas�l olduysa bir �ekyat�n L �eklinde �zerimize gelip bizi korudu�unu g�rd�k. Annem sa� kuca��na beni, sol kuca��n� Esra'y� alm��t�. Annemin ayaklar� havaya do�ru kalkm��t�. Biz o darac�k yerde tam 38 saat hayat m�cadelesi verdik. Bu arada art�� depremler oluyordu. Sars�l�yorduk. Ac�km��t�k, susam��t�k. Ama bize ne bir bardak su veren, ne de yemek veren vard�. Ben o zaman 5, Esra 2 ya��ndayd�.

Babam, biz enkaz alt�nda iken, Ba�mak��'da imi�. Haber al�nca, hemen kom�umuz ve M�ft�l�k Memuru olan H�samettin abi, Abdurrahman ve Hamdi G�n�ll� abilerle arabayla �zmit'e gelmi�ler.

Murat day�m babam� aram�� ve demi� ki: Eni�te, annem, babam, Meral, Elif ve Esra a��r yaral�... Ondan sonra, �zmit'te Sefa Sirmen tesislerinde bulu�mu�lar. Fikret eni�tem, babam� g�r�nce ona sar�lm�� ve demi� ki: "Vehbi, ba��n sa�olsun. Hepsini kaybettik." demi�. Yani bizden haber alamay�nca, 7 katl� binan�n alt�nda sesimiz ��kmay�nca art�k bizim �ld��m�ze inanm��lar.

Daha sonra, babam tabi ki bizler i�in �ok �z�lm��. Bari cenazelerini alal�m da son g�revimizi yapal�m demi�. 7 katl� binay� ve bizim kald��m�z teras kat�n yol ile ayn� hizada oldu�unu g�r�nce oldu�u yere y��lm��.

��te o arada, Abdurrahman G�n�ll� abi, y�k�lan evin �zerinde dola��rken Elif, Esra diye ba��r�rken, bizler duyuyorduk. Ama sesimizi duyuram�yorduk. Anneannemin sesini duymu�. Ve babam anneannem ile konu�mu�. Ondan sonra bizi oradan ��karmak i�in, �ok u�ra�m��lar. �nce anneannem ��km��, ondan sonra biz. Ben burada H�samettin Abime, Hamdi Abime ve Abdurrahman G�n�ll� abilerime �ok te�ekk�r ediyorum. Ben, karde�im, annem ve ananem ya��yorsak bunu G�n�ll� karde�lere bor�luyuz.

Annem hava s�cak oldu�u i�in �zerimizdeki atletleri ��karm��t�. Foto�rafta g�rd��n�z gibi, bizi kuca��na alan Sevil yengemiz bizler ilgilenirken, annem hala enkaz alt�ndayd�. ��te Esra'n�n bu bak�� binlerce foto�raftan biriydi. Bu foto�raf, 20 A�ustos 1999 Cuma g�n� b�t�n gazetelerde hemen hemen yay�nlanm��t�.

Daha sonra g�r��t��m�z Cemal KAPLAN bu resmi �yle dikkatli bir �ekilde �ekmemi�. Elif ile Esra ambulansa bindirilirken, elini havaya kald�rarak g�rmeden �ekmi� foto�raf�.

Bizi hemen bir hastaneye g�t�rd�ler. �ok sevin�liydik. Hemen konu�maya ba�lad�k. Babam hemen yan�m�zdayd�. Sar�ld�k birbirimize, �pt�k doyas�ya... �ok susam��t�k, �ok ac�km��t�k. Bizim dudaklar�m�za pamukla su verdiler. Yava� yava� suya hasretimiz bitti.